Saturday, November 10, 2007

دیر زمانی است که ننوشتم گرچه بسیار بود آنچه می خواستم بنویسم و ننوشتم
از رویداد هایی که بخشی از آنم از این روز گذرانی؛از واقعیت که با تمام تلخی اش در برابرت ایستاده
از این خشم فرو خورده و این خستگی، خستگی، خستگی ابدی
از این مربع 1در 1 و این خطوط 50سانتی قرمز
از این "از بزرگان خلاق روزنامه"با پس زمینه زرد که میگوید برای صفحه اندیشه کتاب بنویسید در حالیکه با خطوط قرمز او دیگر کسی نمی ماند که از او نوشت
از این که می گوید اینا نه ! از همینایی بنویسین که گل کردن تو این سریالا مثه همین الیاس کیه؟ "دو بوار"مشکل داره
از اینکه در جوابت همواره بگویند خودت فکر میکنی میشه در موردش نوشت؟خط قرمز
روی فیلم خاصی متمرکز نشه کلی بنویس در مورد نقش دختران در سینما
و تنها کسی که میشود نوشت در موردش"اسکارلت اوهارا" و...
در سرزمین قد کوتاهان
معیارهای سنجش همیشه
بر مدار صفر سفر می کنند
فروغ فرخزاد

1 Comments:

At 11:55 AM, Blogger Sanaz said...

يادمه اولين روز دبيرستان دم در مدرسه بابا بهم گفت
سعي كن سيمرغ باشي و بالا بپري نه كه به پرواز پشه وار راضي بشي
حالا منم به تو همينو مي گم مهم نيست كه سرزمين مال قدكوتاها باشه سعي كن خودت قد بكشي

 

Post a Comment

<< Home