و همواره می اندیشم
نبوداگر این سبز لحظه های محو و پراکنده
چگونه تاب می آوردم
این روزگار خسته و ملول را؟ 
شرح:نمایی از کمپ-جنگل ابر
شرح:جنگل ابر
عکس و نوشته خودم
پ.ن:عکس ها کوچکتر از اندازه ی خودشان هستند
posted by shadowy @ Monday, July 16, 2007
2 comments
2 Comments:
به قول خودت
و نبود اگر اين سبزينه كوچك زندگيم
من چگونه تاب مي آوردم
... لحظات خاكستري و ملول را
و من می اندیشم به این که حتا اگر همه سبزی ها از این زمین سوخته و این زمان خسته محو شود ای یگانه ترین یار بودن آسان و حتا شیرین است تا روزی که چونان تویی این خاک را پرسه می زنی... سرشار از بودن در پوچ تدین لحظه ها نیز هم
Post a Comment
<< Home